recenzja — syberia the world before

syberia the world before

bardzo osobiste opowiadanie przedstawiane z kilku perspektyw; zakończenie pewnego etapu przygód kate; niewątpliwie ku pamięci benoît sokala, bo wyraźny jest tu duch oryginału; urocze to wszystko na swój sposób, zwłaszcza jeżeli się kojarzy poprzednie części, i bardzo ładnie się ze sobą łączy na sam koniec; co więcej, uważam że tak powinny wyglądać gry point-and-click, tj. czasem przechodzić w stronę powieści wizualnej, oferując przy tym nienachalne podpowiedzi tam, gdzie można się zaciąć (w istocie nie ma potrzeby zaglądania do poradnika); jednocześnie ta gra jest tyleż powolna co wręcz leniwa: samo tempto jest nieśpieszne, między kolejnymi dialogami daje się zauważyć charakterystyczne opóźnienie, a przewijać czy pomijać kwestii się nie da; „autor za to nobla nie dostanie, ale artystycznie to się jakoś broni”;

# zwiastuny

# sterowanie

nie można się poruszać wsad-em ani strzałkami ino myszkiem trzeba;

sterowanie kierowane jest wybitnie pod pada, gra go sugeruje przed pierwszym uruchomieniem;

klasyczny dwuklik działa, lecz można też po prostu przytrzymać klawisz myszka by chodzić lub biegać nieustannie;

przy czym nie zawsze jest to idealne, albowiem w małych pomieszczeniach przemieszczanie się jest lekko utrudnione, bo mechanika z tym związana pozwala na wskazanie jedynie tego obszaru do którego postać w istocie może pójść;

ze względu na półstatyczność scen czasem sterowanie postacią w ramach autokadrowanej kamery jest męczące, bo postać nie chce pójść tam, gdzie można pójść, chyba że kamera sama się „przestawi” to wtedy nagle można;

w przypadku dialogów mamy kółko dialogowe, gdzie najpierw trzeba wcisnąć prawy przycisk myszka, a potem operować po okręgu;

# kamerowanie i kadrowanie

praca kamery ma w zamiarze budować atmosferę, choć animacje są ostatecznie nieco sztuczne, a do tego widoczne jest lekkie opóźnienie;

jedna postać otrzymuje jeden styl kadrowania tego samego miejsca, a druga – drugi;

poza tym pan kamerzysta lubi zbliżenia na twarze;

# mechaniki

tylko autozapis; to oznacza iż nie można wracać wcześniej do momentów, gdzie nie wykonało się zadań pobocznych; nie można również grać poczynając od wybranych fragmentów opowiadania;

nie można również pomijać dialogów ani scenek przerywnikowych;

w przypadku wypełniania zadań pobocznych pomaga czasem podpowiadanie dostępne w każdym momencie, przy czym trzeba na to chwilę poczekać; wystarczy najechać kursorem na znak zapytania w prawym górnym rogu interfejsu, a okrąg dookoła tegoż zacznie się wypełniać; w momentach rozwiązywania zagadek rzeczony okrąg jest fragmentowany;

kilkukrotnie będzie można się przełączyć między dwoma postaciami; niemniej, należy uznać to za epizodyczne;

poruszanie się do przodu w wybranych miejscach

# artyzm

gra wygląda ładnie; stylistyka art noveau wygląda niczym trwały reshade;

kate nie wygląda z twarzy jak kate, ale co ja tam wiem; może pikseloza poprzednich części nie pozwala mi tego poprawnie ocenić;

subtelne nawiązanie do poprzednich części odnaleźć można w motywie muzycznym;

dziennik używa czcionki stylizowanej na pismo odręczne i czasem trochę trudno się to czyta; jako że sterujemy dwoma postaciami to w przypadku kate mamy raporty dana cantina miast dziennika i w przypadku jego pisma jest to nieco bardziej strawne;

przez pewien czas natykać się można w grze na pewną dozę obrazów z cyklu klasyka gatunku;

gra sili się na pokazywanie picia z kieliszków, lecz nie pokazuje samej cieczy; uchybienie, która można wybaczyć, bo zdarza się tylko kilkukrotnie na przestrzeni całej gry;

# dubbing, tłumaczenie, języki

nie wszystko obejmuje tłumaczenie, głównie grafiki pozostają po niemiecku; również filmik wprowadzający jest obowiązkowo po angielsku;

głosy polskiego dubbingu dobrze pasują do całości; zwłaszcza głos dany roze jest zadziwiająco przyjemny z pozornie nienaganną wymową języka niemieckiego; głos kate walker słabo pasuje jedynie z tego powodu, że poprzednie części przyzwyczaiły do nieco innego;

niektóre kwestie dialogów opcjonalnych powtarzają się z tymi obowiązkowymi;

# sprawa pana adolfa

gra przedstawia ludzi z ugrupowania pana austrackiego malarza-akwarelisty, lecz nie używa jego imienia; najprawdopodobniej dlatego, żeby sprzedać tę grę w niemczech, chociaż samo miejsce akcji bazuje na motywach niemieckich, francuskich i czeskich;

to samo spotkało swastykę, tj. wygląda ona inaczej, aczkolwiek w tym przypadku ma to sens, gdyż symbol „brązowego cienia” przywodzi trochę na myśl symboliczne przedstawienie mamuta, co pasuje do kwadrologii syberii;

miejsce akcji – miasto vaghen – znajduje się w ostherthalu, który ma być niby gdzieś w europie środkowej na pograniczu z francją; gra wspomina istnienie austrii, lecz nie wspomina o szwajcarii; trochę to nie pasuje do niczego;

w każdym razie czasowo jest to 20-lecie międzywojenne i 2004 rok; próbuje się kulturowo nawiązywać do atmosfery tamtych czasów;

pojawia się nawet krótki wątek „zdradzieckiego polskiego separatysty”, czyli pana fryderyka, co grał na fortepianie;

# uwagi ogólne

czasem ponowna interakcja z tym samym obiektem nie powtarza komentarza; najwyraźniej dotyczy to powrotów do lokacji;

można też napotkać na kilka nawiązań do amerzone czy ogółem do poprzednich części;

regiony lokacji są wyznaczane przez zabarykadowane czymś przejścia lub po prostu poprzez cofanie się postaci;

oskar wydaje się być czasami nieświadomie sarkastyczny;

# osiągnięcia

30 osiągnięć łącznie, 5 niezdobytych po pierwszym ograniu;

o ile z autozapisem można sobie poradzić, by powrócić do określonej części gry, o tyle niektóre osiągnięcia wymagają postępującej gry przez kolejne fragmenty, co wydłuża zdobywanie osiągnięć; niemniej, wystarczą dwa przejścia by uzyskać wszystkie;


Eavesdrop	Try to listen to the other guest's phone conversation	Flower District, 2005	Interact with the occupied public telephone in the guest house until you unlock the achievement
Art critic 1/2	Choose one of Leon's paintings and see it years later with Dana	Silberspiegel refuge, 1937	Choose a painting by leon on the table BEFORE accomplishing all the Herr Gustav requests. Play the piano with Leni until she gets frustrated and stops.
Betrayed 1/2	Report Leni… then try to justify your actions years later	Silberspiegel refuge, 1937	In the flashback with Dana, report Leni to Junta
Old acquaintances	Try to call a number from one of the previous games at the Academy of Music	Musicians' Square, 2005	Use the director's phone to call Olivia (Use the phone-number in her letter from your inventory)
Betrayed 2/2	ditto	Silberspiegel refuge, 2005	Speak with Leni. When she accuse you to have reported her to Junta, try to justify yourself.
Art critic 2/2	ditto	Silberspiegel refuge, 1944	See the Leon's painting on the wall of your bedroom (BEFORE calling London with the radio)
Nothing gets past me	Achieve all your secondary goals	Walker house, 1983

# sprawa dla linusa

gra pozwala na co najwyżej rozdzielczość 1920x1080;

bez określenia topologii cpu gra długo się włącza i działa kiepsko, nie wykraczając poza 40 fps-ów; po jej określeniu nadal nieco przydługo się włącza, lecz przynajmniej klatkaż utrzymuje się w granicach 40–140 fps;

opcje uruchamiania:

RADV_PERFTEST=gpl,nggc,sam WINE_CPU_TOPOLOGY=16:0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15 gamemoderun %command%
DXVK_ASYNC=1 RADV_PERFTEST=gpl WINE_CPU_TOPOLOGY=16 gamemoderun %command%
WINE_CPU_TOPOLOGY=16 gamemoderun %command%

użyty proton:

 ge-proton9-19
 https://github.com/GloriousEggroll/proton-ge-custom/releases/download/GE-Proton9-19/GE-Proton9-19.tar.gz
 12005fbee734e4c0c55b710dd3d30330ae710598c4e189cb5b80fa0ba70384523dbf7003bc72906eb0b20d900f2fcd60914a42a2416d9408c924cb1e6e272a8a

zapisy stanu gry:

// https://www.pcgamingwiki.com/wiki/Syberia%3A_The_World_Before
%AppData%\SyberiaTWB\

kopia zapasowa:

7z a -ttar "/home/edissu/library-hppc/roboczy/syberia the world before.tar" "/run/media/edissu/games/SteamLibrary/steamapps/compatdata/1410640/pfx/drive_c/users/steamuser/AppData/Roaming/SyberiaTWB"

# wątki

Update Downloaded Today. Anyone know what it includes?